U današnjem članku vam donosimo priču o trojici braće iz Bosne i Hercegovine, čija imena već godinama izazivaju pomešane reakcije u javnosti.
Iako se radi o sasvim stvarnim ljudima, njihova imena – Karađorđe, Tito i Draža – simbolizuju snažnu istorijsku i političku dimenziju, koja često podstiče diskusije i polemike. Iza ovih imena krije se porodica koja, iako nije želela biti u centru pažnje, nije mogla pobbeći od toga da njihova imena postanu simboli, i to ne samo iz poštovanja prema istorijskim ličnostima, već i zbog porodičnih stavova i ličnih motiva.
- Porodica Misimović iz Gradiške nije imala običaj da bira obična imena za svoju decu. Tito Misimović, koji je rođen 1986. godine, šest godina nakon smrti Josipa Broza, nosi ime koje nije odraz poštovanja prema bivšem predsedniku, već više kao oblik provokacije i izraza porodičnog stava. Otac Vitomir, povratnik iz Australije, imao je snažno političko opredeljenje koje nije bilo naklonjeno komunizmu, a još manje Josipu Brozu. No, ipak, ime „Tito“ dao je svom sinu iz, kako kaže, ličnog inata i svojevrsnog političkog stava.
Tito, stariji sin, nosi ime koje ga je često dovodilo u neugodnosti. Kao dete, doživljavao je zadirkivanja i ismevanja od strane vršnjaka koji nisu shvatali značenje njegovog imena. Međutim, s godinama je naučio da se nosi s tim i nikada ozbiljno nije razmišljao o promeni imena. Zanimljivo je da je Tito, osim što je nosio ime koje izaziva pažnju, zbog njega ponekad imao i koristi. Službenici su mu čak ostajali van radnog vremena kako bi mu upisali dete u matične knjige, a policajci su ga ponekad puštali bez kazne za manji saobraćajni prekršaj. S druge strane, suočavao se i sa odbijanjem, poput sveštenika koji nije hteo krstiti njegovu decu dok se ne odrekne imena. U tom slučaju, Tito je uz dogovor s kumom, u crkvenim knjigama upisan kao Tomislav.
- Danas, Tito živi u Glini, gde radi kao varioc, odgaja decu i gradi kuću. Iako njegovo ime i dalje izaziva komentare, on to doživljava s dozom razumevanja. Supruga Zora nije imala nikakav problem sa imenom kada su se upoznali, iako su mnogi komentarisali da se “Zora udala za Tita”. Na poslu je poznat po svom imenu, a starije kolege ga doživljavaju sa nostalgijom.
Tito ističe da ne gaji negativna osećanja prema Josipu Brozu i da planira posetiti Kumrovec, Titovo rodno mesto, kako bi sa porodicom obeležili Brozov rođendan. Iako ime nosi težinu prošlosti, Tito ga je prihvatio kao deo svog identiteta i izgradio svoj život. On smatra da je ime, bez obzira na sve, postalo više sredstvo ironije i anegdota nego politički simbol.
Ova priča o porodici Misimović nas podseća na to koliko imena mogu oblikovati naš identitet i kako ih nosimo kroz život. Iako simbolizuju istorijske ličnosti i političke stavove, imena često prelaze u lične priče koje daju novi kontekst i značenje. Tito, Karađorđe i Draža više nisu samo imena koja podsećaju na prošlost – oni su postali deo života ove porodice, kroz humor, ironiju i prihvatanje svega što im je život doneo.
